COLORLESS LANDSCAPE 
[Diary] เพียงพอ อย่าง พอเพียง
posted on 07 Nov 2009 01:38 by gift-give-gift
วันนี้ได้คุยกับบุ๊ค
เรื่องๆนึง
เลยทำให้เราอยากเขียนเอนทรี่นี้ขึ้นมา
พอเพียง
พูดกันได้ เข้าใจความหมายกันได้
แต่ทำได้มั๊ย
ทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอก
เราก็เป็นมนุษย์
มีความคิด มีความรู้สึก
มีความโลภ
ไม่มีมนุษย์คนไหนเป็นคนดี 100 %
หรือจะเป็นคนเลว 100 %
เพราะทั้ง 2 อย่าง อยู่ด้วยกันอย่างเพียงพอ
มากไปก็ไม่ดี น้อยไปก็ไม่ดี
ตอนเราเด็กๆ
เราก็เคยฟุ้งเฟ้อ
ได้ค่าขนมวันละ 6 บาท
หมดทุกวัน
โตมาก็อาทิตย์ล่ะ 50 บาท
ก็หมดทุกวัน
โตมาอีกหน่อย อาทิตย์ 100 บาท
แน่นอนล่ะ ไม่มีเหลือ
หมดไปกับอะไรบ้างล่ะ
ขนม น้ำ ขนม ของเล่น ขนม
ก็เด็กอ่ะ จะไปคิดอะไรเป็น
เงินอยู่ในมือ เหมือนเวทย์ชั้นสูง เสกอะไรก็ได้ ประมาณนั้น
555+
แต่ ณ จุดนี้
เราโตขึ้นมาระดับนึงแล้ว
ระดับที่ต้องดูแลชีวิตตัวเอง และตอบแทนพ่อแม่แล้ว
จะมาซื้อขนม เครื่องสำอางค์ เสื้อผ้า
ประโคมไปกับอะไรอื่นๆ เหมือนเมื่อก่อนไม่ได้
อยากได้อะไร ต้องค่อยๆเก็บ
แล้วของสิ่งนั้น
จะกลายเป็นสมบัติที่มีค่าสำหรับเรา
เพราะกว่าจะได้มันมา ทรมานแทบตาย
อ่านมาถึงตรงนี้
ใครจะค้านเรื่องตุ๊กตา
ก็เชิญ
คนเราต้องมีบ้าง มุมที่เราตามใจตัวเอง
แต่เราไม่ได้ขอเงินพ่อ-แม่
แล้วก็ไม่ได้จ่ายค่าตุ๊กตาจนหมดตัว
คือจะจ่ายอะไร ต้องนึกถึงด้วยว่า
วันพรุ่งนี้ วันต่อๆไป จะกินอะไร
จะพอจ่ายค่าอย่างอื่นมั๊ย
จะเหลือให้พอ่-แม่หรือป่าว
ที่มาพูดก็ไม่ใช่อะไร
เราก็ไม่ได้เกิดมายากจน
แต่เราต้องทำตัวแบบยากจน
จะได้ไม่ฟุ้งเฟ้อ
ไม่อยากได้อะไรที่เกินพอดี
ใจจริงอยากได้รถนะ
แต่ที่บ้านก็มี 2 คัน
รถของพ่อ กับพี่ชาย
มานึกถึงสิ่งที่จะตามมาหลังมีรถ
ค่าซ่อม ค่าน้ำมัน
ไม่เอาดีกว่า
ใช้รถที่มีอ่ะแหละ
ไม่ใช่นักธุรกิจด้วย
แค่อยากเอารถออกไปแรดแค่นั้นเอง
ความพอเพียง
มันอยู่ในใจเรา
ไม่อยากได้
ไม่อยากมี
เป็นเรื่องยาก
แต่ถ้าไม่ลองจะไปรู้ได้ไง
เราเคยเอาแบงก์พันไปใส่ขันแล้วไปแช่แข็งนะ
ห้ามไม่ให้ตัวเองเอามาใช้
เป็นการบำบัดที่ได้ผลแฮะ
อย่างน้อยๆ กว่าจะแซะแบงก์ออกมาได้
ก็เหนื่อยจนเสียดาย ไม่อยากใช้แล้ว
ลองเอาไปทำดูนะ 5555+
พอเพียง
ของที่ไม่จำเป็น
อย่าหลอกตัวเอง
"ก็มันจำเป็น"
มองหาประโยชน์จากสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
พิจารณาก่อนจะควักตังค์
หาประโยชน์มาซัก 10 ข้อ
ถ้ามันถึง 10 ข้อ
ก็ซื้อได้เลย
ที่มาพูดเนี่ย
เพื่อต้องการให้คนๆนึง
"คิด"เป็น
เลิกหยิ่ง ว่าตัวเองรับผิดชอบชีวิตได้
เงินทองเป็นของนอกกาย
แต่มันเป็นปัจจัยในการอยู่รอดในสังคม
ขอให้เข้าใจไว้ว่า
ซักวันคนช่วยเหลือจะหมดไป
คุณจะอยู่รอดในสังคได้ยังไง
ถ้ารอคนยื่นมือมาช่วย
จะทำอะไรก็เลือกซักทาง
อย่าลังเล อย่าห่วงคนอื่น
ขอพูดแรงๆ
พ่อแม่ เดี๋ยวก็ตายแล้ว
จะไปห่วงเค้าทำไม
เค้าต่างหากที่ต้องห่วงเรา
เอาตัวเองให้รอด พ่อแม่ก็ภูมิใจแล้ว
นั่นแหละสิ่งที่พ่อแม่ทุกคนอยากเห็น
ทำให้ได้นะ
เพื่อนคนนี้จะดันหลังให้ ไปให้สุดทาง
ถ้าตอนนั้นยังคงมองเห็นหัวเพื่อนคนนี้อยู่
ปล. แอบมาเติม การ์ตูนน่ะ ไม่อ่านแล้วก็ขายๆไปเหอะ ดีกว่าให้ปลวกกิน
ปลวกมันมีของกิน แต่เราอ่ะไม่มีอะไรจะกิน
เราก็เป็นโอตาคุนะ แต่ปากท้องเราสำคัญกว่าอ่ะ
วันที่ไม่เหลืออะไรเลย
การ์ตูนมันเอามาต้มกินไม่ได้
ช่วยอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงหน่อย